اگه اسمشو بشه اثر ادبی گذاشت 3 ...

تا نباشی چشم من نوری نخواست

                            چشم را دوری ز تو بس نارواست

چه بگویم ز دلی کز روی تو رنگ گرفت

                            راه عقل تیره ام را به چه نیرنگ گرفت

تو ندانی سختی عشقی نهان در دل و جان

                            من نمی گویم که خود را تو به جای من بدان

درک درد دوری ات صدها برابر مشکل است

                            غبطه ی آن کس که یاد او دلت را منزل است

گوشه ی چشمت گه و گاهی امیدم می دهد

                            و آن همه درد فراقت را شفایم می دهد

من در این سردرگمی ها له شدم

                            لحظه ای شیدا و گه واله شدم

می ننالم از ترازت بر گواه عشق من

                            این ترازو را بده تا بشکنم رسم کهن

                                                                      

                                                                              نمهر

/ 4 نظر / 5 بازدید
ماشا

سلام دوست من. بهترین ها را برایت آرزو دارم. واتوره با((دار درد)) به روز است و منتظر دیدار عزیزت.

شانا

آه ... ای روزگار لعنتی با او چه کرده ای با او که میبافد از کلاف یاس دیبایی از امید میدونی که حرفی ندارم جز اینکه حرف نداری ![ماچ]

ارامیس

آخی نازیییییییییییییییی بازم قشنگه مرسی که شعرتو گذاشتی به همید روزی که کتابت منتشر بشه:×

دروگی

این یکی هم عالیییی ... !