مطالب منتشر شده به هیچ عنوان خطاب به هیچ شخص یا موجود زنده ای نبوده و نخواهند بود !

دلم در دست باد است و هوایت می کند هر دم  /  
ندانی بی تو افزون گردد این غمخواری و دردم
در این آشوب و هرج و مرج دنیا گم نمی گردم  /
چه آرامم؟ خورم افسوس, آخر با که سر کردم
همین خط خیالی می رود اما نمی داند  /
زمین, روحش در این تنهایی و محنت نمی ماند
نگاه آسمان بر دوش او سنگینی اندازد  /
چرا شِکوه اگر خاکش برایت شعر می سازد
همین خاکش وفادار نگاه آسمان گردید  /
به هر قطره ز چشم او سراسر شادمان گردید
چرا آدم نمی فهمد غرور خاکت هایت را  /
زمین ! دوری مکن از دل که میخواهم هوایت را

 

       " نمهر "  ( با بزرگواری استاد ارجمندم )


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : شنبه ۳٠ مهر ۱۳٩٠ | ٥:٠٠ ‎ب.ظ | نویسنده : نیکی آتوس | نظرات ()